Cosik dla fanów motoryzacji:)

   Hm ... nie było mnie tu całe dwa miesiące! Dziś mam kilka kartek dla fanów motoryzacji na dwóch kółkach...
Zacznę może od ...

.... czegoś napędzanego siłą mięśni. Jest to bicykl z końca XIX wieku.

Następny w kolejności jest motocykl Wanderer wyprodukowany w Niemczech w 1924r

 

 Motocykl DKW powstał w 1926 roku w Zschospau w Niemczech. A oto i on:

 

A teraz coś polskiego. Od 1933r Państwowe Zakłady Inżynierii zaczęły produkować motocykl z koszem "Sokół 1000". Miał on moc 18 KM i osiągał 100 km/h. Hm...

Kolejnym motocyklem wyprodukowanym przez PZI jest "Sokół 600" z 1935r.
Pojemność 575 cm, moc 15 KM, prędkość 110 km/h

Motocykl "Podkowa 98" powstał w 1938r. w Zakładach Przemysłowych "Podkowa" SA w Poniatowie k. Legionowa.

 

I ostatnia kartka z motocyklami. Przedstawia ona motocykl "Sokół 200" wyprodukowany w Warszawie w 1939r. w Państwowych Zakładach Inżynierii.

Pozdrawiam:)

Stary Racibórz

   Niedawno otrzymałam od Mevo kolejną kartkę z widokiem starego Raciborza. Każda z kartek inna, każda bardzo ciekawa i na każdej most na Odrze:)
Jedna z kartek pokazuje Most Zamkowy. Pierwsza wzmianka o moście w okolicy raciborskiego zamku pochodzi z 1299 roku. Był to most drewniany, który na przestrzeni wieków wielokrotnie ulegał zniszczeniu. Pierwszą metalową konstrukcję zaczęto budować w 1871 roku. Nowy most miał 79 metrów długości i 10 metrów szerokości, a jego jezdnia była wybrukowana.
W 1914 roku oddano do użytku nowy, betonowy most. Konstrukcja, uległa uszkodzeniu podczas II wojny światowej, jednak w latach 50. odbudowano przeprawę, zachowując jej oryginalny kształt. W latach 1996-1998 przeprowadzono generalny remont mostu.

   Druga kartka przedstawia również most w Raciborzu na Odrze, ale niestety nie potrafię go nazwać. Znalazłam kartkę czarno-białą z 1903r. w necie podobną do tej mojej, ale na niej też nie ma nazwy mostu. Wiem tylko, że kościół widoczny w głębi to kościół Św. Jana Chrzciciela.

   Ostatnia kartka to widok na jedną z dzielnic Raciborza - Ostróg. Dawniej funkcjonowała nazwa Bosacz, która pochodziła od nazwy zakonu Karmelitów Bosych. Obecna nazwa Ostróg, oznaczała prawdopodobnie w języku starosłowiańskim teren umocniony, wał.

Kartki bardzo ciekawe - dziękuję Bernadeto.
http://fotopolska.eu i Wikipedia - źródło

Statek Muzeum czyli ORP "Błyskawica"

   Kartkę tą dostałam już jakiś czas temu, ale wciąż mnie zachwyca. Jest ogrooomna (25x12cm) jak dla mnie. Jako początkujący zbieracz większej nie widziałam. Ale wszystko przede mną. :)
   A co na tejże pocztówce?  Statek Muzeum - polski niszczyciel typu Grom - ORP "Błyskawica". Został on zbudowany w stoczni w Cowes w Wielkiej Brytanii. Wymiary: długość całkowita – 114,0 m, szerokość całkowita – 11,3 m, zanurzenie – 3,3 m. Wodowanie odbyło się w 1936r, zaś podniesienie bandery w 1937r. W roku 1975 został skreślony z listy statków floty polskiej, a w 1976 przejął obowiązki okrętu-muzeum od ORP "Burza".  Od tego czasu cumuje on w Gdyni przy Skwerze Kościuszki. Udostępniony jest do zwiedzania od 1 maja do połowy listopada.
Pomimo, iż jest to okręt-muzeum nadal posiada on uzbrojenie:  armaty przeciwlotnicze różnego kalibru, wyrzutnie torped, miotacze i zrzutnie bomb głębinowych
 Jest to jedyny ocalały polski okręt zbudowany przed II wojną światową oraz najstarszy w świecie wciąż istniejący niszczyciel.

    Normalnie ... chyba zacznę też zbierać statki, łódki i inne jednostki pływające. Oczywiście na widokówkach ;)
Info pobrane z Wikipedii:)

Stare krajobrazy

   Kartki, które chciałabym pokazać znalazłam u jednego z forumowiczów w albumie do wymiany i od pierwszej chwili zakochałam się w nich. Jestem bardzo wdzięczna Tomkowi za tą wymianę. Serdecznie dziękuję!!!
   Są to stare pocztówki, lecz bez obiegu więc trudno określić z jakich lat pochodzą. Myślę, że mogą być z lat 50 lub 60 ub. wieku. Nie są typowymi kartkami. Na jednej z nich jest stempel Wydawnictwo Foto-Mańkowski. Kłodzko. Znalazłam informację, że Mańkowski współpracował w pierwszych latach po wojnie z utworzonym Towarzystwem Krajoznawczym - PTTK. Papier na którym są zrobione zupełnie nie  przypomina obecnego, ani tego z okresu zarówno przedwojennego jak i powojennego. Sprawia wrażenie jakby strona z fotografią powleczona była cieniutką warstwą plastiku. Nawet odgłos przy delikatnym wyginaniu wydaje jak współczesne plastikowe karty do gry. Przypuszczam, że to jakiś specjalny papier fotograficzny, mimo iż odwrotna strona jest drukiem pocztówki. Są one w doskonałym stanie.
   Pierwszą z kartek nazwałam Krajobraz z brzozami.

Zapewne są to okolice Kłodzka. Ale wydawca  nie zrobił żadnej adnotacji co do miejsca wykonania zdjęcia. To po prostu Polska!
   Druga z kartek przedstawia Zimę. O tej wiem jeszcze mniej - w ramce na znaczek są tylko inicjały SB, a może to litera B tak napisana.

  
   Kartki te zachwyciły mnie swoją prostotą. Niestety moje zdjęcia tych widokówek zupełnie nie oddają ich uroku. Być może Wam nie będą się podobały, ale ja uwielbiam tego typu kartki: czarno-białe i pożółknięte ze starości.
Pozdrawiam,
Beata

Pocztówkowe zaległości.

   Przeglądam wasze pocztówkowe blogi, czytam forum i aż mnie skręca z ... zazdrości. Mój listonosz przestał mnie kochać, albo moja miłość do niego od początku była nieodwzajemniona :(. Już cały tydzień czekam na moje starocia, a tymczasem nic. Dziś przyniósł mi obwoluty na pocztówki. I co ja do nich włożę?  Może zielnik zacznę w między czasie robić, czy co? Na oficjalne też nie mam szansy. Niestety cierpliwość w tym wypadku nie jest moją mocną stroną. Postanowiłam więc, że pokażę co dostałam jak mnie listowy bardziej lubił (tydzień temu).
Tak więc zacznę od :

Morskie Oko w rozmiarze A5

Zamiast korespondencji dostałam dwa stempelki ze schroniska.
   Następna w kolejce jest  kartka z Bieszczad. Ładny widoczek na Połoninę Wetlińska oraz okienko z Chatką Puchatka czyli najwyżej położonym schroniskiem w Bieszczadach.

Obie kartki otrzymałam od mojej siostry, która nie mogła usiedzieć w jednym miejscu i jak co roku jeździła zwiedzając południe Polski.
   Kolejną kartkę dostałam od koleżanki, która już w kwietniu wizytowała kolejne biura podróży i zdecydowała się na Wyspy Kanaryjskie, a konkretnie na Lanzarote - jedną z 7 głównych wysp tego archipelagu. W ten sposób ominęły ją polskie  tropiki.

   Najbardziej cenne dla mnie są kartki, które dostałam w tym tygodniu od Madzi, gdyż są z mostami.
Pierwsza to Millennium Bridge czyli Most Milenijny w Londynie. Łączy on dzielnice Bankside i City. Jest to most wiszący dla pieszych. Z jednej strony mostu jest katedra św.Pawła, a z drugiej słynne muzeum sztuki nowoczesnej Tate Modern

    

   Kolejna  kartka od  Madzi  to Nowy Jork  i  Brooklyn  Bridge.  Most został  oddany do użytku w 1883 r. i składa się  z dwóch poziomów. Pierwszy poziom przeznaczony jest dla ruchu samochodowego, zaś drugi drewniany - z latarniami i ławeczkami - dla pieszych. Most ten wpisany jest do rejestru zabytków architektonicznych USA.

                                      

 

   I to byłoby na tyle z kartek, które ostatnio otrzymałam. Już nie mogę się doczekać kiedy przyjdzie pierwsza oficjalna. Mam nadzieję, że nie będę czekać zbyt długo, ale już teraz zaczynam ćwiczyć cierpliwość oczekując  na zakupione feldposty. 

Pozdrawiam wszystkich czytających, 

Beata

W poszukiwaniu kota.

   Wstałam wczoraj rano, wyjrzałam za okno i zgrzytnęłam zębami ze złości. Co za pogoda! Po chwili przyszedł jednak moment opamiętania: jak były upały to narzekałam, że duszno i gorąco. Teraz narzekam, że pochmurno, zimno i pada. Jak ci tu Beciu dogodzić? I tak źle i tak niedobrze!  Jaki wniosek?! Brak strefy klimatycznej dla mnie na naszej pięknej, błękitnej planecie. Przydałyby się filmowe "gwiezdne wrota" i teleportacja w kosmos. Jednak po wypiciu porannej herbatki, rozejrzałam się w koło i obudziłam w końcu z marzeń . W kosmos to mnie wystrzelą domownicy jak nie zrobię kilku rzeczy, które do mnie należą. Oni ze swoich się wywiązują, a ja? Głupio przyznać, ale chyba nie koniecznie. Na tym zakończyłam tą ranną samokrytykę i zamiast zabrać się za robotę pojechałam do ... Pułtuska! Jedyne 60 km w poszukiwaniu kartki z kotem! Oczywiście miałam też wielkie nadzieje na kupienie ładnych lokalnych pocztówek.
   Pułtusk to nieduże, lecz urokliwe miasteczko położone nad rzeką Narew, na skraju Puszczy Białej. Miasto powstało ok XIV w. na miejscu dawego grodu. Początkowo było własnością biskupów płockich. Mieści się w nim zbudowany w 1319r. gotycki zamek - obecnie świetny hotel. Polecam, jeśli będziecie w okolicy szukać noclegu. W II poł. XVI w. w Pułtusku otwarto przy jezuickiej szkole pierwszy w Polsce teatr publiczny, a przedstawienia oklaskiwał sam J.Kochanowski. Niestety w  latach 70 XIX w. wybuchł w mieście pożar, który zniszczył większą część miasta oraz niezwykle cenne księgozbiory. To wydarzenie posłużyło H.Sienkiewiczowi do opisania pożaru Rzymu w powieści Quo Vadis. Toczył tu bitwę z Rosjanami Napoleon, co zostało upamiętnione na Łuku Triumfalnym w Paryżu.  Tak więc historia miasta jest długa i burzliwa. Jednak pomimo  pożarów i wojen zachowało się kilka  wspaniałych budowli - kamienic, kaplic i kościołów wartych zwiedzenia. Podoba mi się w również Pułtusku brukowany rynek staromiejski, który jest najdłuższy w Europie.

Pułtusk - centralne zdjęcie to wejście do zamku.

W moim zwiedzaniu przeszkodziła mi niestety pogoda.Wstrętne deszczysko uparło się na mnie i podążało za mną od Łochowa. Nie zrobiłam ani jednego zdjęcia, ale za to kupiłam kilka pocztówek z zabytkami oraz fajniutką pocztówkę z kotem rasy rosyjski niebieski, którą zaraz wysłałam. Tak więc byłam w tym miasteczku całe 20 minut. A miałam taaakie plany! Już nie mówiąc o tym, że musiałam dać łapówkę własnemu dziecku aby ze mną pojechało. Niestety metoda marchewki zadziałała na krótką metę. Przez całą drogę słuchałam brzęczenia, że odciągnęłam go od jego ukochanej gry Plemiona  (jakaś tu niekonsekwencja się pojawiła - wziął łapówkę to niech nie marudzi), że pada, że już głodny - jakby miał 5 lat. Wysłuchałam 60 kilosów narzekań, dojeżdżam do domu, a psa brak!

I ty Brutusie przeciwko mnie!?

Ps. Jedyna pociecha na koniec - moja pierwsza kartka dotarła do adresata.

Łochów - miasteczko niespodzianek!

   Stojąc dziś w ogonku na poczcie, aby wysłać kartki doszłam do wniosku, że nie widziałam jeszcze poczty, w której nie byłoby kolejki. Zastanawiające! Doszłam do wniosku, że kolejki różnią się tylko długością w zależności od wielkości miasta. Ale nie o tym chcę napisać. Stojąca przede mną kobieta trzymała avizo. Przypomniała mi się pewna historia, sądzę że nie spotykana w większym mieście.
   Pewien urząd wysłał na mój łochowski adres zamiast na warszawski list polecony. Cały wieczór zastanawiałam się jak ja odbiorę ten list, gdyż w dowodzie adres: Warszawa, a przysłane dokumenty bardzo były mi potrzebne. Oczyma wyobraźni widziałam piętrzące się kłopoty na poczcie, odsyłanie korespondencji
i cały korowód z tym związany, bo jak wiadomo wszystko co w dowodzie osobistym to i w liście poleconym zawarte być musi! Następnego dnia popędziłam na pocztę z kłębiącymi się w głowie pomysłami jak tu zagadać aby korespondencję mi oddali. Może ukraść i uciec - ale jak? Między mną, a obsługującą szyba. Stanęłam przed okienkiem z bijącym sercem, podałam avizo i ... nic. Pani w okienku spojrzała tylko chmurnym wzrokiem i zagdakała: tu podpisać gdzie ptaszek postawiony! W pierwszej chwili pomyślałam, że to żart. Ale to nie był dowcip! Teraz już wiem, że na tutejszej poczcie pracują w myśl "czyje avizo - tego list"!
   Łochów to małe miasteczko, położone pomiędzy rzekami Bug i Liwiec. Miasteczko liczy ok. 6500 ludności, a pierwsze wzmianki pochodzą z XIV w. Więcej o historii Łochowa  możecie znaleźć na stronie:
www.gminalochow.pl/historia.htm

Pałac w Łochowie

W miasteczku i jego okolicach jest kilkanaście zabytkowych budynków. Jednym z nich jest odrestaurowany Pałac Hornowskich, który został zbudowany w 1820r.
Zdjęcie robione w pochmurny dzień nie oddaje całego uroku tego budynku.
Zależało mi na tym aby pokazać, że w mojej okolicy jest co fotografować i pomimo kiepskiej aury nie zawsze musi być to gniot. A skąd ten napad?

Pocztówka z Łochowa

Otóż, nabyłam kilka tzn. aż trzy pocztówki z Łochowem i okolicami. Oto jedna z nich, moim skromnym zdaniem najładniejsza. Centralne miejsce zajmuje budynek, w którym mieszkał kiedyś I.Paderewski. Obecnie jest to dom dziecka. Jeśli się przyjrzycie to zobaczycie co suszy się na balkonie! Czy fotograf nie mógł dogadać się i poprosić aby na czas fotografowania zdjąć te ubrania? Jeśli dzięki pocztówkom poznajemy nieznane, to czego dowiemy się oglądając tą? Gdyby zdjęcie przedstawiało starą zagrodę wiejską i pranie wisiałoby na sznurkach nie ruszyłoby mnie to, ale coś takiego tak.
Tak więc Łochów to miasteczko pełne niespodzianek - nawet na tej widokówce to widać.
Jutro wybiorę się do położonego 17km dalej miasta Wyszków. Jadę tam w poszukiwaniu pocztówki z ... kotkiem, której nie mogłam kupić w Łochowie. Miasto gdzie są dwa markety, 12 fryzjerów (specjalnie liczyłam), 6 sklepów kwiaciarnio-upominkowych (itd) i ani jednego kota ... na kartce.
Ponieważ jutro mam szukać kota, mam nadzieję, że dziś nie będę już przynajmniej zwiedzała okolicy w poszukiwaniu mojego psa. Bo wczoraj ... było ciężko. Bojąc się wysiąść po ciemku z samochodu wjechałam na rżysko. Co prawda  pizzę  robiłam dziś i wczoraj resztki oleju w głowie jeszcze były, ale za to nastąpiło przegrzanie zwojów mózgowych. Kto mądry wjeżdża samochodem na pole po takim deszczu?!! Poszło na konto psa.  Biedny Brutus.
O czym będzie później - jeszcze nie wiem! Zapraszam do czytania!